Rezultate për “Apivita”

Boronica e kuqe (cranberry) është fruti i bimës Vaccinium macrocarpon (Ericaceae), një kokërr e kuqe me shije të theksuar të thartë, e përdorur si ushqim dhe si lëndë e parë për suplemente. Në produkte gjendet si pluhur fruti i tharë, si koncentrat lëngu, ose si ekstrakt i frutit, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e polifenoleve, veçanërisht proantocianidinave (PAC), ku theksohen shpesh PAC të tipit A. Përbërja natyrore përfshin edhe antocianina, flavonole dhe acide organike, ndërsa përqendrimi i këtyre përbërësve ndryshon sipas kultivarit dhe mënyrës së përpunimit. Cranberry përdoret kryesisht në kapsula, tableta, pluhur për tretje, si dhe në forma të lëngshme; në kozmetikë mund të gjendet si ekstrakt fruti ose si përbërës aromatik në formula me origjinë bimore.

Antioksidant i tretshëm në yndyrë që mbron qelizat nga dëmtimi oksidativ.

Astaksantina është një karotenoid i grupit ksantofile, pigment liposolubil me ngjyrë të kuqe-portokalli që gjendet natyrshëm te disa mikroalga dhe kalon në zinxhirin ushqimor të organizmave detarë. Në suplemente përdoret më shpesh si astaksantinë natyrale e marrë nga mikroalga Haematococcus pluvialis, zakonisht si ekstrakt oleorezinë i pasur me astaksantinë dhe me përbërje ku një pjesë e saj paraqitet si estere të acideve yndyrore. Për shkak të tretshmërisë në yndyrë, ajo formulohet shpesh në softgel me vajra bartës (p.sh. vaj ulliri ose vaj luledielli/saflori) ose si pluhur i standardizuar për kapsula dhe tableta. Në etiketa mund të shfaqet si “astaxanthin (from Haematococcus pluvialis extract)” ose si ekstrakt algash i standardizuar me përqindje të caktuar astaksantine. Në kozmetikë mund të gjendet në formula lipofile si serume ose kremra, zakonisht e inkapsuluar ose e tretur në fazën vajore për stabilitet më të mirë. Si pigment karotenoid, ajo është e ndjeshme ndaj dritës dhe oksidimit, ndaj shpesh shoqërohet me antioksidantë teknologjikë në formulim.

Vaji i krillit është një vaj detar i përftuar nga krilli antarktik (Euphausia superba), një krustace i vogël planktonik. Në suplemente ushqimore ai përdoret si burim i acideve yndyrore omega-3 me zinxhir të gjatë, kryesisht EPA dhe DHA, të cilat në krill gjenden shpesh të lidhura me fosfolipide, krahas një pjese trigliceridesh. Produktet në treg zakonisht standardizohen për përmbajtjen e EPA+DHA dhe paraqiten si kapsula të buta, më rrallë si vaj i lëngshëm. Për shkak të origjinës shtazore, profili i përbërjes mund të ndryshojë sipas metodës së nxjerrjes dhe pastrimit. Në formulime, vaji i krillit mund të kombinohet me antioksidantë të shtuar për stabilitet oksidativ dhe me vajra të tjerë detarë.

Acidi salicilik është një acid aromatik organik (2‑hidroksibenzoik) që gjendet natyrshëm në disa bimë dhe përdoret gjerësisht si përbërës funksional në kozmetikë. Në formulime shfaqet si pluhur kristalor dhe zakonisht tretet në faza të përshtatshme të formulës, duke u përdorur si acid i lirë ose si kripëra salicilati (p.sh. sodium salicylate, potassium salicylate, TEA‑salicylate). Në kujdesin e lëkurës përdoret në produkte leave‑on dhe rinse‑off, si xhel, serum, tonik, krem ose pastrues, ku përqendrimi shprehet zakonisht si “acid” (ekuivalent i acidit salicilik). Në kujdesin e flokëve mund të gjendet në shampo dhe produkte për skalpin. Në disa formulime mund të shërbejë edhe si konservues, sipas kushteve të lejuara rregullatore. Përzgjedhja e pH‑së dhe e sistemit tretës është pjesë e dizajnit të formulës për të ruajtur stabilitetin dhe përputhshmërinë me përbërës të tjerë.

Lulepasioni është emri i zakonshëm për Passiflora incarnata L., një bimë ngjitëse nga familja Passifloraceae, ku në suplemente përdoren kryesisht pjesët ajrore (herba). Në etiketim mund të shfaqet si bar i tharë i bluar, si ekstrakt i thatë ose si tinkturë/ekstrakt i lëngshëm, shpesh i përgatitur me përzierje ujë–etanol dhe i shprehur me raport ekstrakti (p.sh. DER) ose me ekuivalent bime të thatë. Përbërja e ekstrakteve ndryshon sipas pjesës së bimës dhe metodës së nxjerrjes, ndaj produktet mund të standardizohen sipas parametrave të prodhuesit. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt bimor me emërtim INCI, zakonisht në formula ujore ose hidroglikolike për produkte të fytyrës, trupit dhe flokëve. Mund të gjendet edhe si ekstrakt i frutit ose i lules, varësisht nga profili i formulës dhe deklarimi INCI. Në praktikë paraqitet si kapsulë, tabletë, pluhur për çaj, ose si pikatore për përdorim oral, si dhe si përbërës në kremra, serume dhe shampo.

Bifidobakteret (Bifidobacterium) janë baktere Gram‑pozitive, anaerobe, që i përkasin një gjinie të mikroorganizmave të pranishëm natyrshëm në traktin gastrointestinal të njeriut dhe të gjitarëve. Në suplemente ushqimore ato shfaqen zakonisht si kultura të gjalla të identifikuara në nivel specie dhe shpesh edhe në nivel strain-i, të deklaruara në etiketë me emërtim latin dhe numër/ kod strain-i. Për shkak të ndjeshmërisë ndaj oksigjenit dhe lagështisë, formatet e zakonshme janë kapsula ose pluhur me mbrojtje teknologjike (p.sh. matrica mbrojtëse ose mikroenkapsulim) dhe me deklarim të sasisë si CFU. Në kozmetikë, emri i gjinisë lidhet më shpesh me derivate të fermentimit, ku përdoren përbërës si Bifida Ferment Lysate ose filtrate të fermentit, pra materiale jo domosdoshmërisht me baktere të gjalla. Këto lëndë të fermentuara përdoren në formula ujore si serume, kremra dhe produkte për barrierën e lëkurës, zakonisht si përbërës bioteknologjikë të tretshëm në ujë. Në praktikë, “Bifidobacterium” në një listë përbërësish mund të nënkuptojë ose kulturë probiotike për përdorim oral, ose një derivat fermentimi për përdorim topik, ndaj forma e saktë varet nga deklarimi në etiketë.

Vitamin C