Rezultate për “Moonkie”

Maka është rrënja/hipokotili i tharë i bimës andine Lepidium meyenii (Brassicaceae), e njohur si një kulturë ushqimore e zonave të larta të Perusë. Në suplemente paraqitet më shpesh si pluhur i rrënjës së plotë, si pluhur i “gelatinizuar” (i përpunuar me nxehtësi dhe presion për të ndryshuar fraksionin e niseshtesë) ose si ekstrakt i përqendruar, ndonjëherë i standardizuar sipas grupeve të përbërësve natyrorë. Lënda e parë mund të vijë nga varietete të ndryshme ngjyrash (p.sh. e verdhë, e kuqe, e zezë), të cilat në treg shpesh shënohen në etiketë si pjesë e identitetit të produktit. Përbërja e saj përfshin karbohidrate, fibra dhe komponime karakteristike të kësaj bime, si glukozinolate dhe macamides, të cilat mund të ndryshojnë sipas origjinës dhe përpunimit. Në produkte përdoret në kapsula, tableta, pluhur për përzierje në pije ose në formula të kombinuara me ekstrakte të tjera bimore. Në BE, Lepidium meyenii është listuar në Katalogun e Statusit të Uuselintarqimeve si ushqim i përdorur në mënyrë të konsiderueshme para 15 majit 1997, prandaj zakonisht nuk klasifikohet si uuselintarqim.

Stimulues natyral i sistemit nervor qendror.

Mineral gjurmë që ndihmon në metabolizmin e karbohidrateve dhe glukozës në gjak.

Lulepasioni është emri i zakonshëm për Passiflora incarnata L., një bimë ngjitëse nga familja Passifloraceae, ku në suplemente përdoren kryesisht pjesët ajrore (herba). Në etiketim mund të shfaqet si bar i tharë i bluar, si ekstrakt i thatë ose si tinkturë/ekstrakt i lëngshëm, shpesh i përgatitur me përzierje ujë–etanol dhe i shprehur me raport ekstrakti (p.sh. DER) ose me ekuivalent bime të thatë. Përbërja e ekstrakteve ndryshon sipas pjesës së bimës dhe metodës së nxjerrjes, ndaj produktet mund të standardizohen sipas parametrave të prodhuesit. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt bimor me emërtim INCI, zakonisht në formula ujore ose hidroglikolike për produkte të fytyrës, trupit dhe flokëve. Mund të gjendet edhe si ekstrakt i frutit ose i lules, varësisht nga profili i formulës dhe deklarimi INCI. Në praktikë paraqitet si kapsulë, tabletë, pluhur për çaj, ose si pikatore për përdorim oral, si dhe si përbërës në kremra, serume dhe shampo.

Mineral antioksidant; mbështet imunitetin dhe shëndetin e flokëve dhe thonjve.

Gjembi i gomaritt është bima Silybum marianum (L.) Gaertn., e njohur sidomos për frutat/farat e saj, nga të cilat përftohen ekstrakte bimore me përbërës karakteristikë të quajtur silymarinë (një kompleks flavonolignanësh). Në suplemente ushqimore përdoret zakonisht si ekstrakt i farës/frutit, shpesh i standardizuar në një përqindje të deklaruar silymarine, dhe paraqitet në kapsula, tableta, pluhur ose pika. Në kozmetikë mund të shfaqet si ekstrakt i Silybum marianum në fazë ujore ose glicerinike, ose si derivat/ester i lidhur me lipide, i përshtatshëm për formula vajore. Në listat e përbërësve kozmetikë emërtimi zakonisht jepet sipas INCI, p.sh. Silybum Marianum Extract ose Silybum Marianum Fruit Extract. Përbërja e ekstrakteve mund të ndryshojë sipas pjesës së bimës, metodës së ekstraktimit dhe nivelit të standardizimit, ndaj produktet me të njëjtin emër bimore nuk janë domosdoshmërisht të krahasueshme. Në produkte, gjembi i qumështit gjendet si përbërës i vetëm ose i kombinuar me ekstrakte të tjera bimore dhe antioksidantë të zakonshëm të formulimit.

Inozitoli është një poliol (alkool sheqeri) me gjashtë atome karboni, i njohur kimikisht si cikloheksanheksol, që gjendet natyrshëm në organizëm dhe në shumë ushqime bimore. Ai ekziston në disa izomere, ku myo-inozitoli është forma më e përhapur, ndërsa D-chiro-inozitoli shfaqet më rrallë dhe përdoret veçmas ose në kombinime të përcaktuara në suplemente. Në produktet ushqimore dhe suplementet, inozitoli paraqitet zakonisht si pluhur i tretshëm ose kapsula/tableta, shpesh si myo-inozitol, D-chiro-inozitol ose si derivate të fosforiluara si inozitol heksafosfat (IP6/fitat). Në kozmetikë, ai shënohet me emrin INCI “INOSITOL” dhe përdoret në formula për fytyrën, trupin dhe flokët, zakonisht në përqendrime të ulëta si pjesë e fazës ujore. Për shkak të natyrës së tij shumë-hidrofile, integrohet lehtësisht në serume, kremra, tonikë dhe produkte leave-in për flokët. Në formulime, mund të gjendet edhe si pjesë e komplekseve me përbërës të tjerë hidratues ose kondicionues.

Vitamina K2 është emri i një grupi formash të vitaminës K të quajtura menaquinone, me të njëjtin bërthamë 2-metil-1,4-naftokinonë dhe me zinxhir anësor izoprenoid me gjatësi të ndryshme. Ajo gjendet natyrshëm në disa ushqime të fermentuara dhe në produkte shtazore, ndërsa në organizëm një pjesë e vitaminës K mund të shndërrohet në forma të caktuara menaquinone. Në suplemente, vitamina K2 shfaqet më shpesh si menaquinone-7 (MK-7) ose menaquinone-4 (MK-4), zakonisht e tretur në vaj dhe e kapsuluar në softgel, ose e depozituar mbi mbartës si celuloza mikrokristaline për tableta dhe kapsula. Në etiketim mund të shkruhet si “menaquinone”, “MK-7” ose “MK-4”, dhe doza jepet zakonisht në mikrogramë. Në kozmetikë, vitamina K dhe derivatet e saj mund të përdoren në formula topike në përqendrime të ulëta, zakonisht në sisteme të tretshme në vaj ose të inkapsuluara. Si vitaminë e tretshme në yndyrë, ajo zakonisht formulohet së bashku me përbërës lipidikë për stabilitet dhe shpërndarje në produkt.