Rezultate për “Natural Point”

Farat e koprës janë frutat e thata (të quajtura shpesh “fara”) të bimës aromatike Foeniculum vulgare, të pasura me vajra esencialë dhe përbërës aromatikë tipikë të familjes Apiaceae. Në suplemente përdoren si farë e bluar, si pluhur, si ekstrakt i standardizuar ose si tinkturë, me profile që ndryshojnë sipas varietetit dhe mënyrës së nxjerrjes. Në kozmetikë shfaqen kryesisht si ekstrakt i farës, me emërtimin INCI Foeniculum Vulgare Seed Extract, zakonisht si ekstrakt me tretës (p.sh. glicerinë/ujë) i integruar në formula të lëngshme. Përbërja aromatike mund të përfshijë edhe përbërës natyralë si estragoli, ndaj produktet e ndryshme mund të kenë karakteristika të ndryshme organoleptike. Në praktikë gjendet në kapsula, çajra/infuzione, pika, si edhe në produkte kujdesi për lëkurën ku ekstrakti përdoret në përqendrime të ulëta. Si lëndë bimore, cilësia lidhet ngushtë me origjinën, pjesën bimore të përdorur dhe kontrollin e përbërësve natyralë të vajit esencial.

Hormon natyral i prodhuar nga gjëndra pineale; rregullon ciklin gjumë-zgjim.

L-teanina është një aminoacid jo‑proteinogjen, i njohur kimikisht si N(5)-etil‑L‑glutaminë, që gjendet natyrshëm sidomos në gjethet e çajit (Camellia sinensis) dhe në disa kërpudha. Në suplemente përdoret zakonisht si L-theanine e pastër, në formë pluhuri ose kapsulash, dhe mund të jetë e prodhuar me nxjerrje nga çaji ose me procese fermentimi/bioteknologjike. Në etiketim mund të shfaqet edhe thjesht si “theanine”, por forma L është ajo që haset më shpesh në produkte. Si lëndë e tretshme në ujë, ajo përzihet lehtë në formulime të pijeve funksionale, stick packs dhe pluhura të tretshëm. Në kozmetikë mund të gjendet më rrallë si përbërës kondicionues në formula ujore, ku përdoret në përqendrime të ulëta dhe kombinohet me humektantë dhe aminoacide të tjera.

Komponim natyral që mbështet performancën fizike në stërvitje me intensitet të lartë.

D-manoza është një monosakarid (sheqer i thjeshtë) i familjes së aldoheksozave, izomer strukturor i glukozës, që gjendet natyrshëm në disa bimë dhe edhe në organizëm si pjesë e strukturave të karbohidrateve të lidhura me proteina. Në suplemente ushqimore përdoret zakonisht si D-manozë e pastër në formë pluhuri, kapsulash ose sasheve, ku shërben si burim i këtij sheqeri specifik. Kimikisht paraqitet si C6H12O6 dhe mund të gjendet në forma të ndryshme të unazës (p.sh. mannopiranozë) në tretësira ujore. Në kozmetikë mund të shfaqet në listën INCI si MANNOSE dhe përdoret si humektant, pra si përbërës që lidhet me ujin në formulë. E gjeni në produkte si kremra, serume ose maska, zakonisht në përqendrime të ulëta si pjesë e një kompleksi hidratues me sheqerna të tjerë.

Lulepasioni është emri i zakonshëm për Passiflora incarnata L., një bimë ngjitëse nga familja Passifloraceae, ku në suplemente përdoren kryesisht pjesët ajrore (herba). Në etiketim mund të shfaqet si bar i tharë i bluar, si ekstrakt i thatë ose si tinkturë/ekstrakt i lëngshëm, shpesh i përgatitur me përzierje ujë–etanol dhe i shprehur me raport ekstrakti (p.sh. DER) ose me ekuivalent bime të thatë. Përbërja e ekstrakteve ndryshon sipas pjesës së bimës dhe metodës së nxjerrjes, ndaj produktet mund të standardizohen sipas parametrave të prodhuesit. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt bimor me emërtim INCI, zakonisht në formula ujore ose hidroglikolike për produkte të fytyrës, trupit dhe flokëve. Mund të gjendet edhe si ekstrakt i frutit ose i lules, varësisht nga profili i formulës dhe deklarimi INCI. Në praktikë paraqitet si kapsulë, tabletë, pluhur për çaj, ose si pikatore për përdorim oral, si dhe si përbërës në kremra, serume dhe shampo.