Rezultate për “Nuxe”

Lulepasioni është emri i zakonshëm për Passiflora incarnata L., një bimë ngjitëse nga familja Passifloraceae, ku në suplemente përdoren kryesisht pjesët ajrore (herba). Në etiketim mund të shfaqet si bar i tharë i bluar, si ekstrakt i thatë ose si tinkturë/ekstrakt i lëngshëm, shpesh i përgatitur me përzierje ujë–etanol dhe i shprehur me raport ekstrakti (p.sh. DER) ose me ekuivalent bime të thatë. Përbërja e ekstrakteve ndryshon sipas pjesës së bimës dhe metodës së nxjerrjes, ndaj produktet mund të standardizohen sipas parametrave të prodhuesit. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt bimor me emërtim INCI, zakonisht në formula ujore ose hidroglikolike për produkte të fytyrës, trupit dhe flokëve. Mund të gjendet edhe si ekstrakt i frutit ose i lules, varësisht nga profili i formulës dhe deklarimi INCI. Në praktikë paraqitet si kapsulë, tabletë, pluhur për çaj, ose si pikatore për përdorim oral, si dhe si përbërës në kremra, serume dhe shampo.

Vitaminë B e nevojshme për metabolizmin e energjisë dhe shëndetin e lëkurës.

Tërfili i kuq (Trifolium pratense L.) është një bimë barishtore e familjes së bishtajoreve (Fabaceae), me lule rozë të mbledhura në koka lulesh. Në suplemente përdoret zakonisht si ekstrakt bimor nga majat e lulëzuara ose nga lulet, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e izoflavoneve (p.sh. biochanin A, formononetin, daidzein, genistein). Ekstraktet gjenden në kapsula, tableta, pluhur ose pika, dhe në etiketim mund të shfaqen si “Trifolium pratense extract” ose si ekstrakt i lules/gjetheve. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt i lules ose i gjetheve, i deklaruar me emrin INCI, dhe mund të jetë në bazë ujore, glicerinike ose hidroalkoolike. Në formulime topike shfaqet në serume, kremra dhe produkte për lëkurën ose skalpin, zakonisht si pjesë e përzierjeve botanike. Përbërja e ekstraktit ndryshon sipas pjesës së bimës, metodës së nxjerrjes dhe standardizimit.

Boronica e kuqe (cranberry) është fruti i bimës Vaccinium macrocarpon (Ericaceae), një kokërr e kuqe me shije të theksuar të thartë, e përdorur si ushqim dhe si lëndë e parë për suplemente. Në produkte gjendet si pluhur fruti i tharë, si koncentrat lëngu, ose si ekstrakt i frutit, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e polifenoleve, veçanërisht proantocianidinave (PAC), ku theksohen shpesh PAC të tipit A. Përbërja natyrore përfshin edhe antocianina, flavonole dhe acide organike, ndërsa përqendrimi i këtyre përbërësve ndryshon sipas kultivarit dhe mënyrës së përpunimit. Cranberry përdoret kryesisht në kapsula, tableta, pluhur për tretje, si dhe në forma të lëngshme; në kozmetikë mund të gjendet si ekstrakt fruti ose si përbërës aromatik në formula me origjinë bimore.

Maka është rrënja/hipokotili i tharë i bimës andine Lepidium meyenii (Brassicaceae), e njohur si një kulturë ushqimore e zonave të larta të Perusë. Në suplemente paraqitet më shpesh si pluhur i rrënjës së plotë, si pluhur i “gelatinizuar” (i përpunuar me nxehtësi dhe presion për të ndryshuar fraksionin e niseshtesë) ose si ekstrakt i përqendruar, ndonjëherë i standardizuar sipas grupeve të përbërësve natyrorë. Lënda e parë mund të vijë nga varietete të ndryshme ngjyrash (p.sh. e verdhë, e kuqe, e zezë), të cilat në treg shpesh shënohen në etiketë si pjesë e identitetit të produktit. Përbërja e saj përfshin karbohidrate, fibra dhe komponime karakteristike të kësaj bime, si glukozinolate dhe macamides, të cilat mund të ndryshojnë sipas origjinës dhe përpunimit. Në produkte përdoret në kapsula, tableta, pluhur për përzierje në pije ose në formula të kombinuara me ekstrakte të tjera bimore. Në BE, Lepidium meyenii është listuar në Katalogun e Statusit të Uuselintarqimeve si ushqim i përdorur në mënyrë të konsiderueshme para 15 majit 1997, prandaj zakonisht nuk klasifikohet si uuselintarqim.

Farat e koprës janë frutat e thata (të quajtura shpesh “fara”) të bimës aromatike Foeniculum vulgare, të pasura me vajra esencialë dhe përbërës aromatikë tipikë të familjes Apiaceae. Në suplemente përdoren si farë e bluar, si pluhur, si ekstrakt i standardizuar ose si tinkturë, me profile që ndryshojnë sipas varietetit dhe mënyrës së nxjerrjes. Në kozmetikë shfaqen kryesisht si ekstrakt i farës, me emërtimin INCI Foeniculum Vulgare Seed Extract, zakonisht si ekstrakt me tretës (p.sh. glicerinë/ujë) i integruar në formula të lëngshme. Përbërja aromatike mund të përfshijë edhe përbërës natyralë si estragoli, ndaj produktet e ndryshme mund të kenë karakteristika të ndryshme organoleptike. Në praktikë gjendet në kapsula, çajra/infuzione, pika, si edhe në produkte kujdesi për lëkurën ku ekstrakti përdoret në përqendrime të ulëta. Si lëndë bimore, cilësia lidhet ngushtë me origjinën, pjesën bimore të përdorur dhe kontrollin e përbërësve natyralë të vajit esencial.

Centella asiatica është një bimë barishtore e familjes Apiaceae, e njohur gjerësisht në kozmetikë si burim ekstraktesh bimore. Në formulime ajo shfaqet zakonisht si ekstrakt i pjesëve ajrore ose i gjetheve, i deklaruar me emra INCI si Centella Asiatica Extract ose Centella Asiatica Leaf Extract, si edhe me variante të tjera të së njëjtës origjinë botanike. Ekstraktet mund të jenë të përgatitura me ujë, glicerinë ose tretës të tjerë kozmetikë dhe shpesh standardizohen ndaj fraksioneve triterpenike karakteristike, të përmendura në literaturë si “centelloside” (p.sh. asiaticoside, madecassoside) ose si ekstrakt i titruar. Në produkte të kujdesit të lëkurës përdoret në tekstura të ndryshme si kremra, serume, xhele dhe emulsione, ku integrohet si komponent botanik i fazës ujore ose si ekstrakt i tretur. Në etiketim mund të gjenden edhe forma të lidhura me kulturë qelizore (p.sh. callus/meristem cell culture) ose ujë gjethesh, të cilat mbeten materiale të prejardhura nga e njëjta bimë. Në suplementet ushqimore, kur përdoret, zakonisht paraqitet si ekstrakt bimor në kapsula ose pluhur, me specifikime të ndryshme sipas prodhuesit.