
Markë franceze e dermokozmetikës, që ndërthur ekspertizën dermatologjike me inovacionin shkencor — pjesë e edicionit tonë të parë.
Zbulo markën →Produktet
Kërkime të ngjashme
Përbërës të lidhur
Gjembi i gomaritt është bima Silybum marianum (L.) Gaertn., e njohur sidomos për frutat/farat e saj, nga të cilat përftohen ekstrakte bimore me përbërës karakteristikë të quajtur silymarinë (një kompleks flavonolignanësh). Në suplemente ushqimore përdoret zakonisht si ekstrakt i farës/frutit, shpesh i standardizuar në një përqindje të deklaruar silymarine, dhe paraqitet në kapsula, tableta, pluhur ose pika. Në kozmetikë mund të shfaqet si ekstrakt i Silybum marianum në fazë ujore ose glicerinike, ose si derivat/ester i lidhur me lipide, i përshtatshëm për formula vajore. Në listat e përbërësve kozmetikë emërtimi zakonisht jepet sipas INCI, p.sh. Silybum Marianum Extract ose Silybum Marianum Fruit Extract. Përbërja e ekstrakteve mund të ndryshojë sipas pjesës së bimës, metodës së ekstraktimit dhe nivelit të standardizimit, ndaj produktet me të njëjtin emër bimore nuk janë domosdoshmërisht të krahasueshme. Në produkte, gjembi i qumështit gjendet si përbërës i vetëm ose i kombinuar me ekstrakte të tjera bimore dhe antioksidantë të zakonshëm të formulimit.
Acidi hialuronik është një polisakarid (glikozaminoglikan) me peshë të lartë molekulare, i pranishëm natyrshëm në indet lidhore dhe në lëngjet e trupit. Në produkte kozmetike ai shfaqet shpesh si kripa e tij më e tretshme, Sodium Hyaluronate, si edhe në forma të modifikuara si Hydrolyzed Hyaluronic Acid ose Sodium Acetylated Hyaluronate, të zgjedhura sipas peshës molekulare dhe ndjesisë në lëkurë. Lënda e parë zakonisht merret me fermentim bioteknologjik dhe furnizohet si pluhur ose si tretësirë ujore për t’u integruar lehtësisht në formula. Në kujdesin e lëkurës përdoret në serume, kremra, maska dhe produkte për zonën e syve, ku kontribuon në teksturë dhe në ndjesinë e butë të aplikimit. Në suplementet ushqimore mund të gjendet si hyaluronan ose sodium hyaluronate, zakonisht në kapsula ose tableta, shpesh i kombinuar me përbërës të tjerë strukturorë. Në formulime moderne përdoren shpesh përzierje të disa peshave molekulare ose derivate të ndërlidhura (crosspolymer) për të kontrolluar viskozitetin dhe qëndrueshmërinë e produktit.
Mineral antioksidant; mbështet imunitetin dhe shëndetin e flokëve dhe thonjve.
Pretendime të miratuara
Acidi salicilik është një acid aromatik organik (2‑hidroksibenzoik) që gjendet natyrshëm në disa bimë dhe përdoret gjerësisht si përbërës funksional në kozmetikë. Në formulime shfaqet si pluhur kristalor dhe zakonisht tretet në faza të përshtatshme të formulës, duke u përdorur si acid i lirë ose si kripëra salicilati (p.sh. sodium salicylate, potassium salicylate, TEA‑salicylate). Në kujdesin e lëkurës përdoret në produkte leave‑on dhe rinse‑off, si xhel, serum, tonik, krem ose pastrues, ku përqendrimi shprehet zakonisht si “acid” (ekuivalent i acidit salicilik). Në kujdesin e flokëve mund të gjendet në shampo dhe produkte për skalpin. Në disa formulime mund të shërbejë edhe si konservues, sipas kushteve të lejuara rregullatore. Përzgjedhja e pH‑së dhe e sistemit tretës është pjesë e dizajnit të formulës për të ruajtur stabilitetin dhe përputhshmërinë me përbërës të tjerë.
Kolagjeni është një familje proteinash fibroze që gjenden natyrshëm në indet lidhëse të kafshëve dhe, në produktet për konsum, merret zakonisht nga burime bovine, derri ose detare. Në suplemente përdoret shpesh si kolagjen i hidrolizuar, i njohur edhe si “collagen peptides”, ku proteina është ndarë në peptide më të vogla për t’u tretur dhe për t’u përzier lehtë në pluhur, kapsula, tableta ose pije. Në etiketim mund të shfaqet si “hydrolyzed collagen” ose “collagen peptides”, ndërsa për origjinën mund të specifikohet “marine”, “bovine” ose “porcine”. Në kozmetikë, kolagjeni zakonisht paraqitet me emrin INCI “Hydrolyzed Collagen” dhe përdoret në formula ujore si serum, krem ose maskë, shpesh në përqendrime të ulëta dhe në kombinim me humektantë e polimere film-formuese. Si lëndë e parë, ai është një përzierje aminoacidesh, peptidesh dhe proteinash, me karakteristika që varen nga burimi dhe shkalla e hidrolizës. Për shkak të natyrës së tij proteinike, produktet me kolagjen mund të kenë aromë ose shije karakteristike, ndaj shpesh ofrohen edhe versione të aromatizuara.
Berberina është një alkaloid izokinolinik me ngjyrë të verdhë, i pranishëm natyrshëm në disa bimë të gjinisë Berberis dhe në specie të tjera botanike. Në suplemente ushqimore zakonisht paraqitet si substancë e izoluar ose si kripë, më shpesh berberinë HCl, e standardizuar për përmbajtje të lartë berberine. Mund të gjendet edhe si pjesë e ekstrakteve bimore ku etiketa deklaron sasinë e berberinës ose përqindjen e standardizimit. Formatet tipike të përdorimit janë kapsula, tableta dhe pluhur, shpesh me dozë të deklaruar në miligramë për porcion ditor. Në kozmetikë mund të shfaqet si përbërës i veçantë ose i lidhur me burimin botanik, dhe në listat INCI mund të ndeshet edhe si “Berberine Chloride”. Për shkak të natyrës së saj si përbërje bimore e izoluar, emërtimi në etiketë mund të variojë mes “berberinë”, “berberinë HCl” dhe emërtimeve të ekstrakteve të rrënjës/lëvores që e furnizojnë atë.
Glukozamina është një amino-sheqer (aminomonosakarid) që gjendet natyrshëm në organizëm si përbërës i disa strukturave të indeve lidhore. Në suplemente ushqimore përdoret zakonisht si glukozaminë sulfat ose glukozaminë hidroklorid, shpesh e stabilizuar si kripë me natrium klorid ose kalium klorid, dhe paraqitet në tableta, kapsula, pluhur ose sashe. Lënda e parë mund të merret nga burime detare (p.sh. nga guaskat e krustaceve) ose të prodhohet me fermentim mikrobial, në varësi të prodhuesit dhe specifikimeve të pastërtisë. Në etiketim mund të shfaqet edhe si “glucosamine sulfate sodium chloride” ose “glucosamine sulfate potassium chloride”, që përshkruajnë formën e stabilizuar të sulfatit. Në kozmetikë, derivatet e glukozaminës mund të përdoren si përbërës funksionalë në formula ujore, ndërsa në suplemente fokusi është te forma e dozimit oral. Produktet shpesh e kombinojnë me përbërës të tjerë të së njëjtës kategori, si kondroitina, duke e deklaruar sasinë si kripë ose si ekuivalent glukozamine.
Boronica e kuqe (cranberry) është fruti i bimës Vaccinium macrocarpon (Ericaceae), një kokërr e kuqe me shije të theksuar të thartë, e përdorur si ushqim dhe si lëndë e parë për suplemente. Në produkte gjendet si pluhur fruti i tharë, si koncentrat lëngu, ose si ekstrakt i frutit, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e polifenoleve, veçanërisht proantocianidinave (PAC), ku theksohen shpesh PAC të tipit A. Përbërja natyrore përfshin edhe antocianina, flavonole dhe acide organike, ndërsa përqendrimi i këtyre përbërësve ndryshon sipas kultivarit dhe mënyrës së përpunimit. Cranberry përdoret kryesisht në kapsula, tableta, pluhur për tretje, si dhe në forma të lëngshme; në kozmetikë mund të gjendet si ekstrakt fruti ose si përbërës aromatik në formula me origjinë bimore.
Gymnema (Gymnema sylvestre) është një bimë ngjitëse tropikale nga familja Apocynaceae, e përdorur në suplemente kryesisht si pluhur gjetheje ose si ekstrakt i gjetheve. Në etiketim, lënda e parë shfaqet shpesh si “Gymnema sylvestre leaf extract” ose “Gymnema sylvestre extract”, me ekstrakte të standardizuara sipas përmbajtjes së acideve gymnemike. Përbërja e ekstrakteve ndryshon sipas metodës së nxjerrjes dhe raportit të ekstraktimit, ndaj produktet mund të kenë profile të ndryshme të përbërësve natyrorë të bimës. Në kozmetikë, përdoret si përbërës botanik nën emërtimin INCI “Gymnema Sylvestre Leaf Extract”, zakonisht në formula ujore ose me glikol, si pjesë e serumeve, kremrave dhe produkteve të kujdesit të lëkurës. Në suplemente, zakonisht gjendet në kapsula ose tableta, si ekstrakt i thatë ose pluhur bimore.
Astaksantina është një karotenoid i grupit ksantofile, pigment liposolubil me ngjyrë të kuqe-portokalli që gjendet natyrshëm te disa mikroalga dhe kalon në zinxhirin ushqimor të organizmave detarë. Në suplemente përdoret më shpesh si astaksantinë natyrale e marrë nga mikroalga Haematococcus pluvialis, zakonisht si ekstrakt oleorezinë i pasur me astaksantinë dhe me përbërje ku një pjesë e saj paraqitet si estere të acideve yndyrore. Për shkak të tretshmërisë në yndyrë, ajo formulohet shpesh në softgel me vajra bartës (p.sh. vaj ulliri ose vaj luledielli/saflori) ose si pluhur i standardizuar për kapsula dhe tableta. Në etiketa mund të shfaqet si “astaxanthin (from Haematococcus pluvialis extract)” ose si ekstrakt algash i standardizuar me përqindje të caktuar astaksantine. Në kozmetikë mund të gjendet në formula lipofile si serume ose kremra, zakonisht e inkapsuluar ose e tretur në fazën vajore për stabilitet më të mirë. Si pigment karotenoid, ajo është e ndjeshme ndaj dritës dhe oksidimit, ndaj shpesh shoqërohet me antioksidantë teknologjikë në formulim.