Rezultate për “Caudalie”

Boronica e kuqe (cranberry) është fruti i bimës Vaccinium macrocarpon (Ericaceae), një kokërr e kuqe me shije të theksuar të thartë, e përdorur si ushqim dhe si lëndë e parë për suplemente. Në produkte gjendet si pluhur fruti i tharë, si koncentrat lëngu, ose si ekstrakt i frutit, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e polifenoleve, veçanërisht proantocianidinave (PAC), ku theksohen shpesh PAC të tipit A. Përbërja natyrore përfshin edhe antocianina, flavonole dhe acide organike, ndërsa përqendrimi i këtyre përbërësve ndryshon sipas kultivarit dhe mënyrës së përpunimit. Cranberry përdoret kryesisht në kapsula, tableta, pluhur për tretje, si dhe në forma të lëngshme; në kozmetikë mund të gjendet si ekstrakt fruti ose si përbërës aromatik në formula me origjinë bimore.

Trëndafili i egër (Rosa canina) është një specie trëndafili e egër; në produkte përdoret kryesisht fruti i tij, i njohur si “hip” (fruti i trëndafilit), si edhe farat. Në suplemente gjendet si pluhur fruti i tharë, si ekstrakt i frutit (p.sh. raporte ekstraktimi si 4:1) ose si ekstrakt i standardizuar, zakonisht në kapsula, tableta, pluhur ose në përzierje me përbërës të tjerë bimorë. Në kozmetikë shfaqet në listën INCI si Rosa Canina Fruit Extract, Rosa Canina Fruit Oil ose Rosa Canina Seed Oil, ku përdoret në formula si vajra, serume, kremra dhe balsame. Lënda e parë mund të jetë e përftuar me tretës si glicerinë ose glikole (për ekstrakte), ose me shtypje/ekstraktim për vajrat nga fruti/farat. Në etiketim mund të haset edhe si “rosehip” ose “dog rose”, duke iu referuar të njëjtës specie botanike.

Centella asiatica është një bimë barishtore e familjes Apiaceae, e njohur gjerësisht në kozmetikë si burim ekstraktesh bimore. Në formulime ajo shfaqet zakonisht si ekstrakt i pjesëve ajrore ose i gjetheve, i deklaruar me emra INCI si Centella Asiatica Extract ose Centella Asiatica Leaf Extract, si edhe me variante të tjera të së njëjtës origjinë botanike. Ekstraktet mund të jenë të përgatitura me ujë, glicerinë ose tretës të tjerë kozmetikë dhe shpesh standardizohen ndaj fraksioneve triterpenike karakteristike, të përmendura në literaturë si “centelloside” (p.sh. asiaticoside, madecassoside) ose si ekstrakt i titruar. Në produkte të kujdesit të lëkurës përdoret në tekstura të ndryshme si kremra, serume, xhele dhe emulsione, ku integrohet si komponent botanik i fazës ujore ose si ekstrakt i tretur. Në etiketim mund të gjenden edhe forma të lidhura me kulturë qelizore (p.sh. callus/meristem cell culture) ose ujë gjethesh, të cilat mbeten materiale të prejardhura nga e njëjta bimë. Në suplementet ushqimore, kur përdoret, zakonisht paraqitet si ekstrakt bimor në kapsula ose pluhur, me specifikime të ndryshme sipas prodhuesit.

Ekstrakti i çajit jeshil është një përqendrim i përbërësve natyrorë të gjetheve të Camellia sinensis, i marrë zakonisht me ujë, etanol ose përzierje tretësish dhe më pas i tharë në pluhur ose i standardizuar në formë të lëngshme. Në suplementet ushqimore ai shfaqet shpesh si ekstrakt i standardizuar në polifenole/katekinë, me theks të veçantë te (-)-epigallocatechin-3-gallate (EGCG), dhe mund të jetë i dekafeinuar ose të ruajë një pjesë të kafeinës natyrale të çajit. Përbërja ndryshon sipas pjesës së bimës, mënyrës së përpunimit dhe raportit të ekstraktimit, ndaj etiketat mund të deklarojnë përqindje katekinash, EGCG ose polifenolesh. Në kozmetikë përdoret si lëndë bimore me emërtimin INCI Camellia Sinensis Leaf Extract, zakonisht në baza ujore, glicerinike ose hidro-glicolike, dhe futet në serumë, kremra, tonikë dhe maska. Mund të gjendet edhe si “green tea water” ose si fraksione të pasuruara me katekinë, në varësi të formulimit. Si lëndë e parë, ai lidhet me të njëjtën bimë që përdoret për çaj të gjelbër, të bardhë, oolong dhe të zi, por profili i ekstraktit varet nga procesi dhe standardizimi.

Luleradhiqja - Dandelion (Taraxacum officinale) është një bimë barishtore shumëvjeçare e familjes Asteraceae, e njohur gjerësisht në Europë dhe më tej. Në suplemente përdoret zakonisht si ekstrakt bimor nga rrënja dhe/ose gjethet, i paraqitur si pluhur, kapsulë, tabletë ose tretësirë, me specifikime që ndryshojnë sipas pjesës së bimës dhe metodës së ekstraktimit. Në kozmetikë shfaqet si përbërës me emër INCI, më shpesh “Taraxacum Officinale Extract”, si edhe variante më të detajuara sipas pjesës së bimës (p.sh. ekstrakt nga rrënja ose nga pjesët ajrore). Ekstraktet mund të jenë ujore, glicerinike ose hidroalkoolike dhe përdoren në formula si serume, kremra, tonikë dhe produkte për kujdesin e skalpit. Përbërja natyrore e luleradhiqes përfshin një përzierje kompleksesh bimore si polifenole dhe laktona seskviterpenike, të cilat ndryshojnë sipas origjinës dhe standardizimit. Në etiketim, emërtimi shpesh shoqërohet me emrin latin të bimës për të saktësuar identitetin botanik.

Valeriana (Valeriana officinalis L.) është një bimë barishtore shumëvjeçare; në produkte përdoret kryesisht rrënja dhe rizoma e tharë, e njohur në etiketim si “valerian root” ose Valerianae radix. Lënda bimore përpunohet zakonisht si pluhur i rrënjës, si ekstrakt i thatë ose ekstrakt hidroalkoolik, dhe mund të standardizohet sipas përbërësve karakteristikë si acidet valerenike. Në suplementet ushqimore gjendet shpesh në kapsula, tableta ose pika, vetëm ose në përzierje me ekstrakte të tjera bimore. Në kozmetikë mund të shfaqet si përbërës aromatik ose si ekstrakt bimor, me emërtim INCI të tipit Valeriana Officinalis Rhizome/Root Extract. Specia botanike dhe pjesa e përdorur janë të rëndësishme, sepse emri “valerian” mund të përdoret edhe për specie të tjera të gjinisë Valeriana.

Vaji i farës së kungullit është një vaj bimor i përftuar nga farat e Cucurbita pepo, zakonisht me presim të ftohtë ose me presim pas pjekjes së farave, në varësi të traditës së prodhimit. Ai është një përzierje natyrale trigliceridesh me përmbajtje të lartë të acideve yndyrore të pangopura, ku zakonisht mbizotërojnë acidi linoleik dhe acidi oleik, së bashku me fraksione të vogla përbërësish të pashaponifikueshëm. Në suplemente ushqimore gjendet si vaj i pastër në kapsula të buta, ose si pjesë e formulave me vajra të tjerë bimore. Në kozmetikë përdoret si vaj emolient në serume, kremra dhe produkte për trupin, shpesh i rafinuar për stabilitet dhe aromë më neutrale. Në listat e përbërësve kozmetikë shfaqet zakonisht me emrin INCI “Cucurbita Pepo Seed Oil”. Ngjyra mund të variojë nga e verdhë e artë deri në jeshile e errët, në varësi të lëndës së parë dhe metodës së përpunimit.

Tribulus terrestris është një bimë barishtore e familjes Zygophyllaceae, e njohur në literaturë botanike si “puncture vine”, me pjesë të përdorura në produkte që përfshijnë frutin, pjesët ajrore dhe rrënjën. Në suplemente ushqimore zakonisht gjendet si pluhur bime ose si ekstrakt i thatë, shpesh i standardizuar për përmbajtje saponinash steroidale (p.sh. furostanol glycosides) dhe ndonjëherë i deklaruar me përqindje të protodioscin-it, në varësi të pjesës së bimës dhe origjinës. Përbërja kimike e ekstrakteve mund të ndryshojë ndjeshëm sipas “chemotype”-it, metodës së ekstraktimit dhe standardizimit, ndaj në etiketë mund të shfaqen raporte ekstrakti (p.sh. DER) ose përqindje të fraksioneve. Në kozmetikë mund të haset si ekstrakt bimore për përdorim topik, i listuar me emërtim INCI sipas pjesës së bimës (p.sh. ekstrakt rrënje ose ekstrakt frut/kërcell). Në formulime, zakonisht kombinohet me ekstrakte të tjera botanike dhe bartës si maltodekstrina, ndërsa në produkte topike mund të jetë pjesë e serumeve, kremrave ose tonikëve me ekstrakte bimore.