
Markë franceze e dermokozmetikës, që ndërthur ekspertizën dermatologjike me inovacionin shkencor — pjesë e edicionit tonë të parë.
Zbulo markën →Produktet
Kërkime të ngjashme
Përbërës të lidhur
Acidi salicilik është një acid aromatik organik (2‑hidroksibenzoik) që gjendet natyrshëm në disa bimë dhe përdoret gjerësisht si përbërës funksional në kozmetikë. Në formulime shfaqet si pluhur kristalor dhe zakonisht tretet në faza të përshtatshme të formulës, duke u përdorur si acid i lirë ose si kripëra salicilati (p.sh. sodium salicylate, potassium salicylate, TEA‑salicylate). Në kujdesin e lëkurës përdoret në produkte leave‑on dhe rinse‑off, si xhel, serum, tonik, krem ose pastrues, ku përqendrimi shprehet zakonisht si “acid” (ekuivalent i acidit salicilik). Në kujdesin e flokëve mund të gjendet në shampo dhe produkte për skalpin. Në disa formulime mund të shërbejë edhe si konservues, sipas kushteve të lejuara rregullatore. Përzgjedhja e pH‑së dhe e sistemit tretës është pjesë e dizajnit të formulës për të ruajtur stabilitetin dhe përputhshmërinë me përbërës të tjerë.
Mineral antioksidant; mbështet imunitetin dhe shëndetin e flokëve dhe thonjve.
Pretendime të miratuara
Ashwagandha është emri i zakonshëm për Withania somnifera, një shkurre e familjes Solanaceae, e njohur edhe si “winter cherry” në anglisht. Në suplemente përdoret kryesisht rrënja e tharë si pluhur, ose ekstrakt i rrënjës i përqendruar, shpesh i standardizuar sipas përmbajtjes së withanolideve. Lënda e parë mund të paraqitet si kapsulë, tabletë, pluhur për përzierje, ose si ekstrakt i lëngshëm, në varësi të specifikimit të prodhuesit. Në kozmetikë shfaqet si ekstrakt botanik i rrënjës, ku emërtimi INCI zakonisht është “Withania Somnifera Root Extract”, dhe mund të jetë i tretur në glicerinë, ujë ose vajra bartës. Në etiketim mund të gjendet edhe me emrin latin të bimës, ose me shënime që tregojnë raportin e ekstraktimit (p.sh. 5:1) dhe pjesën e përdorur (root).
Vitaminë B7 e tretshme në ujë; mbështet metabolizmin e energjisë dhe shëndetin e flokëve, lëkurës e thonjve.
Pretendime të miratuara
Berberina është një alkaloid izokinolinik me ngjyrë të verdhë, i pranishëm natyrshëm në disa bimë të gjinisë Berberis dhe në specie të tjera botanike. Në suplemente ushqimore zakonisht paraqitet si substancë e izoluar ose si kripë, më shpesh berberinë HCl, e standardizuar për përmbajtje të lartë berberine. Mund të gjendet edhe si pjesë e ekstrakteve bimore ku etiketa deklaron sasinë e berberinës ose përqindjen e standardizimit. Formatet tipike të përdorimit janë kapsula, tableta dhe pluhur, shpesh me dozë të deklaruar në miligramë për porcion ditor. Në kozmetikë mund të shfaqet si përbërës i veçantë ose i lidhur me burimin botanik, dhe në listat INCI mund të ndeshet edhe si “Berberine Chloride”. Për shkak të natyrës së saj si përbërje bimore e izoluar, emërtimi në etiketë mund të variojë mes “berberinë”, “berberinë HCl” dhe emërtimeve të ekstrakteve të rrënjës/lëvores që e furnizojnë atë.
Acidi hialuronik është një polisakarid (glikozaminoglikan) me peshë të lartë molekulare, i pranishëm natyrshëm në indet lidhore dhe në lëngjet e trupit. Në produkte kozmetike ai shfaqet shpesh si kripa e tij më e tretshme, Sodium Hyaluronate, si edhe në forma të modifikuara si Hydrolyzed Hyaluronic Acid ose Sodium Acetylated Hyaluronate, të zgjedhura sipas peshës molekulare dhe ndjesisë në lëkurë. Lënda e parë zakonisht merret me fermentim bioteknologjik dhe furnizohet si pluhur ose si tretësirë ujore për t’u integruar lehtësisht në formula. Në kujdesin e lëkurës përdoret në serume, kremra, maska dhe produkte për zonën e syve, ku kontribuon në teksturë dhe në ndjesinë e butë të aplikimit. Në suplementet ushqimore mund të gjendet si hyaluronan ose sodium hyaluronate, zakonisht në kapsula ose tableta, shpesh i kombinuar me përbërës të tjerë strukturorë. Në formulime moderne përdoren shpesh përzierje të disa peshave molekulare ose derivate të ndërlidhura (crosspolymer) për të kontrolluar viskozitetin dhe qëndrueshmërinë e produktit.
Glukozamina është një amino-sheqer (aminomonosakarid) që gjendet natyrshëm në organizëm si përbërës i disa strukturave të indeve lidhore. Në suplemente ushqimore përdoret zakonisht si glukozaminë sulfat ose glukozaminë hidroklorid, shpesh e stabilizuar si kripë me natrium klorid ose kalium klorid, dhe paraqitet në tableta, kapsula, pluhur ose sashe. Lënda e parë mund të merret nga burime detare (p.sh. nga guaskat e krustaceve) ose të prodhohet me fermentim mikrobial, në varësi të prodhuesit dhe specifikimeve të pastërtisë. Në etiketim mund të shfaqet edhe si “glucosamine sulfate sodium chloride” ose “glucosamine sulfate potassium chloride”, që përshkruajnë formën e stabilizuar të sulfatit. Në kozmetikë, derivatet e glukozaminës mund të përdoren si përbërës funksionalë në formula ujore, ndërsa në suplemente fokusi është te forma e dozimit oral. Produktet shpesh e kombinojnë me përbërës të tjerë të së njëjtës kategori, si kondroitina, duke e deklaruar sasinë si kripë ose si ekuivalent glukozamine.
Hudhra (Allium sativum) është llamba aromatike e një bime të gjinisë Allium, e përdorur gjerësisht si ushqim dhe si lëndë e parë botanike në suplemente. Në produkte ushqimore dhe suplemente mund të gjendet si pluhur hudhre i tharë, si ekstrakt (p.sh. ujë- ose alkool-tretshëm), si vaj/oleorezinë, ose si forma të standardizuara sipas përbërësve karakteristikë të squfurit. Përbërja e saj ndryshon sipas mënyrës së përpunimit, sepse komponimet e squfurit formohen dhe transformohen gjatë shtypjes, tharjes dhe ekstraktimit. Në kozmetikë përdoren derivate të hudhrës me emërtime INCI si Allium Sativum Bulb Extract ose Allium Sativum (Garlic) Bulb Extract, zakonisht në formula për lëkurë dhe flokë. Hudhra mund të jetë pjesë e formulimeve si ekstrakt i inkapsuluar, si kompleks me glicerinë/ujë, ose si fraksione aromatike të kontrolluara për të kufizuar erën. Në etiketim, ajo mund të shfaqet si “garlic powder”, “garlic extract” ose me emrin latin të bimës, në varësi të kategorisë së produktit.
Luleradhiqja - Dandelion (Taraxacum officinale) është një bimë barishtore shumëvjeçare e familjes Asteraceae, e njohur gjerësisht në Europë dhe më tej. Në suplemente përdoret zakonisht si ekstrakt bimor nga rrënja dhe/ose gjethet, i paraqitur si pluhur, kapsulë, tabletë ose tretësirë, me specifikime që ndryshojnë sipas pjesës së bimës dhe metodës së ekstraktimit. Në kozmetikë shfaqet si përbërës me emër INCI, më shpesh “Taraxacum Officinale Extract”, si edhe variante më të detajuara sipas pjesës së bimës (p.sh. ekstrakt nga rrënja ose nga pjesët ajrore). Ekstraktet mund të jenë ujore, glicerinike ose hidroalkoolike dhe përdoren në formula si serume, kremra, tonikë dhe produkte për kujdesin e skalpit. Përbërja natyrore e luleradhiqes përfshin një përzierje kompleksesh bimore si polifenole dhe laktona seskviterpenike, të cilat ndryshojnë sipas origjinës dhe standardizimit. Në etiketim, emërtimi shpesh shoqërohet me emrin latin të bimës për të saktësuar identitetin botanik.
Sulfati i kondroitinës është një glikozaminoglikan, pra një polisakarid i gjatë i përbërë nga njësi disakaridesh të përsëritura, që gjendet natyrshëm në indet lidhore dhe veçanërisht në kërc. Në suplemente ushqimore zakonisht paraqitet si “chondroitin sulfate” ose si kripë natriumi, në formë kapsulash, tabletash, pluhuri ose sashe. Burimet tradicionale të lëndës së parë janë kërcet e gjedhit, derrit, shpendëve ose peshqve kërcorë, ndërsa në disa produkte përdoret edhe sulfati i kondroitinës i prodhuar me fermentim mikrobial dhe më pas i sulfatuar. Përbërja dhe pesha molekulare mund të ndryshojnë sipas burimit dhe procesit të pastrimit, ndaj në etiketim shpesh theksohet forma dhe origjina. Në kozmetikë mund të gjendet si përbërës kondicionues/hidratues në formula për lëkurë, ku përdoren derivate të tretshme në ujë dhe përqendrime të ulëta të përshtatura për aplikim topik.