
Markë franceze e dermokozmetikës, që ndërthur ekspertizën dermatologjike me inovacionin shkencor — pjesë e edicionit tonë të parë.
Zbulo markën →Qëllimet
Produktet
Kërkime të ngjashme
Përbërës të lidhur
Tribulus terrestris është një bimë barishtore e familjes Zygophyllaceae, e njohur në literaturë botanike si “puncture vine”, me pjesë të përdorura në produkte që përfshijnë frutin, pjesët ajrore dhe rrënjën. Në suplemente ushqimore zakonisht gjendet si pluhur bime ose si ekstrakt i thatë, shpesh i standardizuar për përmbajtje saponinash steroidale (p.sh. furostanol glycosides) dhe ndonjëherë i deklaruar me përqindje të protodioscin-it, në varësi të pjesës së bimës dhe origjinës. Përbërja kimike e ekstrakteve mund të ndryshojë ndjeshëm sipas “chemotype”-it, metodës së ekstraktimit dhe standardizimit, ndaj në etiketë mund të shfaqen raporte ekstrakti (p.sh. DER) ose përqindje të fraksioneve. Në kozmetikë mund të haset si ekstrakt bimore për përdorim topik, i listuar me emërtim INCI sipas pjesës së bimës (p.sh. ekstrakt rrënje ose ekstrakt frut/kërcell). Në formulime, zakonisht kombinohet me ekstrakte të tjera botanike dhe bartës si maltodekstrina, ndërsa në produkte topike mund të jetë pjesë e serumeve, kremrave ose tonikëve me ekstrakte bimore.
Tërfili i kuq (Trifolium pratense L.) është një bimë barishtore e familjes së bishtajoreve (Fabaceae), me lule rozë të mbledhura në koka lulesh. Në suplemente përdoret zakonisht si ekstrakt bimor nga majat e lulëzuara ose nga lulet, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e izoflavoneve (p.sh. biochanin A, formononetin, daidzein, genistein). Ekstraktet gjenden në kapsula, tableta, pluhur ose pika, dhe në etiketim mund të shfaqen si “Trifolium pratense extract” ose si ekstrakt i lules/gjetheve. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt i lules ose i gjetheve, i deklaruar me emrin INCI, dhe mund të jetë në bazë ujore, glicerinike ose hidroalkoolike. Në formulime topike shfaqet në serume, kremra dhe produkte për lëkurën ose skalpin, zakonisht si pjesë e përzierjeve botanike. Përbërja e ekstraktit ndryshon sipas pjesës së bimës, metodës së nxjerrjes dhe standardizimit.
Fenugreku është fara e bimës Trigonella foenum-graecum L., një bishtajore aromatike e përdorur gjerësisht si erëz dhe si lëndë e parë bimore në produkte wellness. Në suplemente gjendet zakonisht si pluhur i farës, si ekstrakt i farës ose si ekstrakt i standardizuar, i paketuar në kapsula, tableta ose pluhur për përzierje. Përbërja e farës përfshin fibra dhe polisakaride mukilagjinoze, si edhe saponina dhe komponime të tjera bimore karakteristike të kësaj specie. Në kozmetikë përdoret kryesisht si ekstrakt i farës me emërtimin INCI Trigonella Foenum-Graecum Seed Extract, i integruar në formula ujore ose glicerinike për produkte të lëkurës dhe flokëve. Mund të shfaqet edhe si derivat aromatik (p.sh. absolute) në produkte me profil parfumi. Në etiketë mund të paraqitet si “seed”, “seed powder” ose “seed extract”, në varësi të formës së përdorur.
Trëndafili i egër (Rosa canina) është një specie trëndafili e egër; në produkte përdoret kryesisht fruti i tij, i njohur si “hip” (fruti i trëndafilit), si edhe farat. Në suplemente gjendet si pluhur fruti i tharë, si ekstrakt i frutit (p.sh. raporte ekstraktimi si 4:1) ose si ekstrakt i standardizuar, zakonisht në kapsula, tableta, pluhur ose në përzierje me përbërës të tjerë bimorë. Në kozmetikë shfaqet në listën INCI si Rosa Canina Fruit Extract, Rosa Canina Fruit Oil ose Rosa Canina Seed Oil, ku përdoret në formula si vajra, serume, kremra dhe balsame. Lënda e parë mund të jetë e përftuar me tretës si glicerinë ose glikole (për ekstrakte), ose me shtypje/ekstraktim për vajrat nga fruti/farat. Në etiketim mund të haset edhe si “rosehip” ose “dog rose”, duke iu referuar të njëjtës specie botanike.
Epimedium është emri i disa specieve të gjinisë Epimedium (Berberidaceae), të përdorura si lëndë bimore në suplemente ushqimore dhe, më rrallë, në kozmetikë. Në produkte gjendet zakonisht si pluhur i pjesëve ajrore ose si ekstrakt i përqendruar, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e icariinës (një flavonoid shënues), p.sh. 10% ose 20%. Për shkak të ndryshimeve mes specieve dhe metodave të ekstraktimit, etiketat mund të shënojnë “Epimedium spp.” ose një specie të caktuar, si Epimedium brevicornum, E. sagittatum apo E. grandiflorum. Në suplemente paraqitet kryesisht në kapsula ose tableta, si ekstrakt i thatë, ndonjëherë i kombinuar me botanike të tjera. Në kozmetikë mund të shfaqet si ekstrakt i gjetheve/kërcellit me emërtim INCI, i përdorur në formula me bazë ujore ose hidroglikolike.
Lulepasioni është emri i zakonshëm për Passiflora incarnata L., një bimë ngjitëse nga familja Passifloraceae, ku në suplemente përdoren kryesisht pjesët ajrore (herba). Në etiketim mund të shfaqet si bar i tharë i bluar, si ekstrakt i thatë ose si tinkturë/ekstrakt i lëngshëm, shpesh i përgatitur me përzierje ujë–etanol dhe i shprehur me raport ekstrakti (p.sh. DER) ose me ekuivalent bime të thatë. Përbërja e ekstrakteve ndryshon sipas pjesës së bimës dhe metodës së nxjerrjes, ndaj produktet mund të standardizohen sipas parametrave të prodhuesit. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt bimor me emërtim INCI, zakonisht në formula ujore ose hidroglikolike për produkte të fytyrës, trupit dhe flokëve. Mund të gjendet edhe si ekstrakt i frutit ose i lules, varësisht nga profili i formulës dhe deklarimi INCI. Në praktikë paraqitet si kapsulë, tabletë, pluhur për çaj, ose si pikatore për përdorim oral, si dhe si përbërës në kremra, serume dhe shampo.
Maka është rrënja/hipokotili i tharë i bimës andine Lepidium meyenii (Brassicaceae), e njohur si një kulturë ushqimore e zonave të larta të Perusë. Në suplemente paraqitet më shpesh si pluhur i rrënjës së plotë, si pluhur i “gelatinizuar” (i përpunuar me nxehtësi dhe presion për të ndryshuar fraksionin e niseshtesë) ose si ekstrakt i përqendruar, ndonjëherë i standardizuar sipas grupeve të përbërësve natyrorë. Lënda e parë mund të vijë nga varietete të ndryshme ngjyrash (p.sh. e verdhë, e kuqe, e zezë), të cilat në treg shpesh shënohen në etiketë si pjesë e identitetit të produktit. Përbërja e saj përfshin karbohidrate, fibra dhe komponime karakteristike të kësaj bime, si glukozinolate dhe macamides, të cilat mund të ndryshojnë sipas origjinës dhe përpunimit. Në produkte përdoret në kapsula, tableta, pluhur për përzierje në pije ose në formula të kombinuara me ekstrakte të tjera bimore. Në BE, Lepidium meyenii është listuar në Katalogun e Statusit të Uuselintarqimeve si ushqim i përdorur në mënyrë të konsiderueshme para 15 majit 1997, prandaj zakonisht nuk klasifikohet si uuselintarqim.
5-HTP (5-hidroksitriptofan) është një aminoacid natyror, jo-proteinogjen, që shfaqet si ndërmjetës në metabolizmin e L-triptofanit. Në organizëm ai formohet nga triptofani dhe më pas shndërrohet më tej në 5-hidroksitriptaminë (serotoninë), si pjesë e një rruge biokimike të mirëpërcaktuar. Në suplemente, 5-HTP përdoret zakonisht si përbërës i izoluar ose si përbërës i standardizuar nga farat e bimës Griffonia simplicifolia, ku ekstraktet mund të titrohen në përqindje të ndryshme të 5-HTP (p.sh. 20–98%). Lënda e parë paraqitet shpesh si pluhur i bardhë deri krem dhe më pas formulohet në kapsula, tableta ose pluhur për dozim. Në etiketim mund të shfaqet si “5-HTP” ose si “Griffonia simplicifolia seed extract” me deklarimin e sasisë së 5-HTP për porcion. Në kozmetikë, përdorimi i 5-HTP është më i rrallë dhe zakonisht lidhet me formulime të specializuara ku kërkohet një përbërës me identitet të saktë kimik.
Vaji i krillit është një vaj detar i përftuar nga krilli antarktik (Euphausia superba), një krustace i vogël planktonik. Në suplemente ushqimore ai përdoret si burim i acideve yndyrore omega-3 me zinxhir të gjatë, kryesisht EPA dhe DHA, të cilat në krill gjenden shpesh të lidhura me fosfolipide, krahas një pjese trigliceridesh. Produktet në treg zakonisht standardizohen për përmbajtjen e EPA+DHA dhe paraqiten si kapsula të buta, më rrallë si vaj i lëngshëm. Për shkak të origjinës shtazore, profili i përbërjes mund të ndryshojë sipas metodës së nxjerrjes dhe pastrimit. Në formulime, vaji i krillit mund të kombinohet me antioksidantë të shtuar për stabilitet oksidativ dhe me vajra të tjerë detarë.
Kurkuma është rizoma e tharë e Curcuma longa L. (familja Zingiberaceae), e njohur për ngjyrën e saj të verdhë-portokalli dhe aromën karakteristike. Në produkte ushqimore dhe suplemente përdoret si pluhur i rizomës ose si ekstrakt i standardizuar në kurkuminoide, ku përbërësi kryesor është kurkumina; në etiketim mund të shfaqet edhe si “curcumin”. Në ushqime mund të gjendet edhe si ngjyrues ushqimor me emërtimin E 100. Në kozmetikë përdoret si lëndë bimore e bluar ose si ekstrakt i rizomës, zakonisht në baza ujore, glicerinike ose vajore, dhe mund të jetë pjesë e formulave si maska, serume, kremra ose pastrues. Për shkak të pigmentit intensiv, formulimet shpesh synojnë stabilitetin e ngjyrës dhe minimizimin e njollosjes në tekstile. Në treg gjenden edhe forma të përqendruara të ekstraktit në pluhur për kapsula, tableta ose përzierje pluhurash.