
Markë franceze e dermokozmetikës, që ndërthur ekspertizën dermatologjike me inovacionin shkencor — pjesë e edicionit tonë të parë.
Zbulo markën →Produktet
Kërkime të ngjashme
Përbërës të lidhur
Mineral i bollshëm në trup; thelbësor për kockat, dhëmbët dhe funksionin normal muskular.
Pretendime të miratuara
Acidi salicilik është një acid aromatik organik (2‑hidroksibenzoik) që gjendet natyrshëm në disa bimë dhe përdoret gjerësisht si përbërës funksional në kozmetikë. Në formulime shfaqet si pluhur kristalor dhe zakonisht tretet në faza të përshtatshme të formulës, duke u përdorur si acid i lirë ose si kripëra salicilati (p.sh. sodium salicylate, potassium salicylate, TEA‑salicylate). Në kujdesin e lëkurës përdoret në produkte leave‑on dhe rinse‑off, si xhel, serum, tonik, krem ose pastrues, ku përqendrimi shprehet zakonisht si “acid” (ekuivalent i acidit salicilik). Në kujdesin e flokëve mund të gjendet në shampo dhe produkte për skalpin. Në disa formulime mund të shërbejë edhe si konservues, sipas kushteve të lejuara rregullatore. Përzgjedhja e pH‑së dhe e sistemit tretës është pjesë e dizajnit të formulës për të ruajtur stabilitetin dhe përputhshmërinë me përbërës të tjerë.
Glukozamina është një amino-sheqer (aminomonosakarid) që gjendet natyrshëm në organizëm si përbërës i disa strukturave të indeve lidhore. Në suplemente ushqimore përdoret zakonisht si glukozaminë sulfat ose glukozaminë hidroklorid, shpesh e stabilizuar si kripë me natrium klorid ose kalium klorid, dhe paraqitet në tableta, kapsula, pluhur ose sashe. Lënda e parë mund të merret nga burime detare (p.sh. nga guaskat e krustaceve) ose të prodhohet me fermentim mikrobial, në varësi të prodhuesit dhe specifikimeve të pastërtisë. Në etiketim mund të shfaqet edhe si “glucosamine sulfate sodium chloride” ose “glucosamine sulfate potassium chloride”, që përshkruajnë formën e stabilizuar të sulfatit. Në kozmetikë, derivatet e glukozaminës mund të përdoren si përbërës funksionalë në formula ujore, ndërsa në suplemente fokusi është te forma e dozimit oral. Produktet shpesh e kombinojnë me përbërës të tjerë të së njëjtës kategori, si kondroitina, duke e deklaruar sasinë si kripë ose si ekuivalent glukozamine.
Kolagjeni është një familje proteinash fibroze që gjenden natyrshëm në indet lidhëse të kafshëve dhe, në produktet për konsum, merret zakonisht nga burime bovine, derri ose detare. Në suplemente përdoret shpesh si kolagjen i hidrolizuar, i njohur edhe si “collagen peptides”, ku proteina është ndarë në peptide më të vogla për t’u tretur dhe për t’u përzier lehtë në pluhur, kapsula, tableta ose pije. Në etiketim mund të shfaqet si “hydrolyzed collagen” ose “collagen peptides”, ndërsa për origjinën mund të specifikohet “marine”, “bovine” ose “porcine”. Në kozmetikë, kolagjeni zakonisht paraqitet me emrin INCI “Hydrolyzed Collagen” dhe përdoret në formula ujore si serum, krem ose maskë, shpesh në përqendrime të ulëta dhe në kombinim me humektantë e polimere film-formuese. Si lëndë e parë, ai është një përzierje aminoacidesh, peptidesh dhe proteinash, me karakteristika që varen nga burimi dhe shkalla e hidrolizës. Për shkak të natyrës së tij proteinike, produktet me kolagjen mund të kenë aromë ose shije karakteristike, ndaj shpesh ofrohen edhe versione të aromatizuara.
Bifidobakteret (Bifidobacterium) janë baktere Gram‑pozitive, anaerobe, që i përkasin një gjinie të mikroorganizmave të pranishëm natyrshëm në traktin gastrointestinal të njeriut dhe të gjitarëve. Në suplemente ushqimore ato shfaqen zakonisht si kultura të gjalla të identifikuara në nivel specie dhe shpesh edhe në nivel strain-i, të deklaruara në etiketë me emërtim latin dhe numër/ kod strain-i. Për shkak të ndjeshmërisë ndaj oksigjenit dhe lagështisë, formatet e zakonshme janë kapsula ose pluhur me mbrojtje teknologjike (p.sh. matrica mbrojtëse ose mikroenkapsulim) dhe me deklarim të sasisë si CFU. Në kozmetikë, emri i gjinisë lidhet më shpesh me derivate të fermentimit, ku përdoren përbërës si Bifida Ferment Lysate ose filtrate të fermentit, pra materiale jo domosdoshmërisht me baktere të gjalla. Këto lëndë të fermentuara përdoren në formula ujore si serume, kremra dhe produkte për barrierën e lëkurës, zakonisht si përbërës bioteknologjikë të tretshëm në ujë. Në praktikë, “Bifidobacterium” në një listë përbërësish mund të nënkuptojë ose kulturë probiotike për përdorim oral, ose një derivat fermentimi për përdorim topik, ndaj forma e saktë varet nga deklarimi në etiketë.
Mineral gjurmë që ndihmon në metabolizmin e karbohidrateve dhe glukozës në gjak.
Pretendime të miratuara
Lactobacillus është një gjini bakteresh të acidit laktik (LAB) që gjenden natyrshëm në ushqime të fermentuara dhe në mikrobiotën e njeriut. Në suplementet ushqimore përdoret zakonisht si kulturë probiotike e identifikuar saktë me gjini, specie dhe shpesh edhe me kodin e shtamit, ndërsa doza shprehet zakonisht në CFU (njësi formuese kolonish). Në vitet e fundit, shumë specie që më parë quheshin “Lactobacillus” janë riklasifikuar në gjini të reja (p.sh. Lactiplantibacillus, Lacticaseibacillus, Limosilactobacillus), ndaj në etiketa mund të shfaqen emërtime të vjetra dhe të reja për të njëjtat mikroorganizma. Në produkte, këto kultura paraqiten si pluhur i liofilizuar në kapsula, qese pluhuri ose tableta, shpesh të kombinuara me prebiotikë ose me shtame të tjera bakteriale. Në kozmetikë, termi “Lactobacillus” mund të shfaqet edhe si pjesë e fermentimeve ose filtrateve të fermentimit (INCI), ku materiali nuk është domosdoshmërisht kulturë e gjallë. Për shkak se “Lactobacillus” është një emërtim i gjerë në nivel gjinie, cilësia dhe karakteristikat e përbërësit varen nga specia dhe shtami i deklaruar në etiketë.
Kolina është një përbërës organik i tretshëm në ujë, i grupuar shpesh me vitaminat e kompleksit B, dhe gjendet natyrshëm në ushqime si vezët, mishi, peshku dhe bishtajoret, si edhe në organizëm si pjesë e fosfolipideve. Në suplemente përdoret si kolinë bitartrat, kolinë klorid, alfa-GPC (L-alfa-glicerilfosforilkolinë) ose citikolinë (CDP-kolinë), si dhe në formën e lecitines që furnizon fosfatidilkolinë. Në etiketim mund të shfaqet edhe si “kolinë totale” e llogaritur nga këto burime. Në kozmetikë, derivatet e kolinës dhe fosfolipidet mund të përdoren në formula si komponentë të sistemeve liposomale ose si pjesë e përzierjeve kondicionuese, zakonisht në produkte leave-on ose rinse-off. Kolina gjendet zakonisht në kapsula, tableta, pluhur ose lëngje, shpesh e kombinuar me fosfolipide ose përbërës të tjerë të matricës lipidike. Përbërja dhe përqendrimi varen nga forma kimike dhe nga mënyra e standardizimit të lëndës së parë.
Vitamina K2 është emri i një grupi formash të vitaminës K të quajtura menaquinone, me të njëjtin bërthamë 2-metil-1,4-naftokinonë dhe me zinxhir anësor izoprenoid me gjatësi të ndryshme. Ajo gjendet natyrshëm në disa ushqime të fermentuara dhe në produkte shtazore, ndërsa në organizëm një pjesë e vitaminës K mund të shndërrohet në forma të caktuara menaquinone. Në suplemente, vitamina K2 shfaqet më shpesh si menaquinone-7 (MK-7) ose menaquinone-4 (MK-4), zakonisht e tretur në vaj dhe e kapsuluar në softgel, ose e depozituar mbi mbartës si celuloza mikrokristaline për tableta dhe kapsula. Në etiketim mund të shkruhet si “menaquinone”, “MK-7” ose “MK-4”, dhe doza jepet zakonisht në mikrogramë. Në kozmetikë, vitamina K dhe derivatet e saj mund të përdoren në formula topike në përqendrime të ulëta, zakonisht në sisteme të tretshme në vaj ose të inkapsuluara. Si vitaminë e tretshme në yndyrë, ajo zakonisht formulohet së bashku me përbërës lipidikë për stabilitet dhe shpërndarje në produkt.
Inozitoli është një poliol (alkool sheqeri) me gjashtë atome karboni, i njohur kimikisht si cikloheksanheksol, që gjendet natyrshëm në organizëm dhe në shumë ushqime bimore. Ai ekziston në disa izomere, ku myo-inozitoli është forma më e përhapur, ndërsa D-chiro-inozitoli shfaqet më rrallë dhe përdoret veçmas ose në kombinime të përcaktuara në suplemente. Në produktet ushqimore dhe suplementet, inozitoli paraqitet zakonisht si pluhur i tretshëm ose kapsula/tableta, shpesh si myo-inozitol, D-chiro-inozitol ose si derivate të fosforiluara si inozitol heksafosfat (IP6/fitat). Në kozmetikë, ai shënohet me emrin INCI “INOSITOL” dhe përdoret në formula për fytyrën, trupin dhe flokët, zakonisht në përqendrime të ulëta si pjesë e fazës ujore. Për shkak të natyrës së tij shumë-hidrofile, integrohet lehtësisht në serume, kremra, tonikë dhe produkte leave-in për flokët. Në formulime, mund të gjendet edhe si pjesë e komplekseve me përbërës të tjerë hidratues ose kondicionues.