Ducray
Duke u ngarkuar
Kategoritë
Sipas qëllimit
MARKA NË FOKUS
SVR
Markë franceze e dermokozmetikës, që ndërthur ekspertizën dermatologjike me inovacionin shkencor — pjesë e edicionit tonë të parë.
Zbulo markën →Markë franceze e dermokozmetikës, që ndërthur ekspertizën dermatologjike me inovacionin shkencor — pjesë e edicionit tonë të parë.
Zbulo markën →Produktet
Kërkime të ngjashme
Përbërës të lidhur
Acidi salicilik është një acid aromatik organik (2‑hidroksibenzoik) që gjendet natyrshëm në disa bimë dhe përdoret gjerësisht si përbërës funksional në kozmetikë. Në formulime shfaqet si pluhur kristalor dhe zakonisht tretet në faza të përshtatshme të formulës, duke u përdorur si acid i lirë ose si kripëra salicilati (p.sh. sodium salicylate, potassium salicylate, TEA‑salicylate). Në kujdesin e lëkurës përdoret në produkte leave‑on dhe rinse‑off, si xhel, serum, tonik, krem ose pastrues, ku përqendrimi shprehet zakonisht si “acid” (ekuivalent i acidit salicilik). Në kujdesin e flokëve mund të gjendet në shampo dhe produkte për skalpin. Në disa formulime mund të shërbejë edhe si konservues, sipas kushteve të lejuara rregullatore. Përzgjedhja e pH‑së dhe e sistemit tretës është pjesë e dizajnit të formulës për të ruajtur stabilitetin dhe përputhshmërinë me përbërës të tjerë.
Centella asiatica është një bimë barishtore e familjes Apiaceae, e njohur gjerësisht në kozmetikë si burim ekstraktesh bimore. Në formulime ajo shfaqet zakonisht si ekstrakt i pjesëve ajrore ose i gjetheve, i deklaruar me emra INCI si Centella Asiatica Extract ose Centella Asiatica Leaf Extract, si edhe me variante të tjera të së njëjtës origjinë botanike. Ekstraktet mund të jenë të përgatitura me ujë, glicerinë ose tretës të tjerë kozmetikë dhe shpesh standardizohen ndaj fraksioneve triterpenike karakteristike, të përmendura në literaturë si “centelloside” (p.sh. asiaticoside, madecassoside) ose si ekstrakt i titruar. Në produkte të kujdesit të lëkurës përdoret në tekstura të ndryshme si kremra, serume, xhele dhe emulsione, ku integrohet si komponent botanik i fazës ujore ose si ekstrakt i tretur. Në etiketim mund të gjenden edhe forma të lidhura me kulturë qelizore (p.sh. callus/meristem cell culture) ose ujë gjethesh, të cilat mbeten materiale të prejardhura nga e njëjta bimë. Në suplementet ushqimore, kur përdoret, zakonisht paraqitet si ekstrakt bimor në kapsula ose pluhur, me specifikime të ndryshme sipas prodhuesit.
Valeriana (Valeriana officinalis L.) është një bimë barishtore shumëvjeçare; në produkte përdoret kryesisht rrënja dhe rizoma e tharë, e njohur në etiketim si “valerian root” ose Valerianae radix. Lënda bimore përpunohet zakonisht si pluhur i rrënjës, si ekstrakt i thatë ose ekstrakt hidroalkoolik, dhe mund të standardizohet sipas përbërësve karakteristikë si acidet valerenike. Në suplementet ushqimore gjendet shpesh në kapsula, tableta ose pika, vetëm ose në përzierje me ekstrakte të tjera bimore. Në kozmetikë mund të shfaqet si përbërës aromatik ose si ekstrakt bimor, me emërtim INCI të tipit Valeriana Officinalis Rhizome/Root Extract. Specia botanike dhe pjesa e përdorur janë të rëndësishme, sepse emri “valerian” mund të përdoret edhe për specie të tjera të gjinisë Valeriana.
Kanella është lëvorja e tharë aromatike e disa specieve të gjinisë Cinnamomum (familja Lauraceae), e përdorur si erëz dhe si përbërës në produkte ushqimore, suplemente dhe kozmetikë. Në treg qarkullojnë kryesisht “Ceylon/true cinnamon” (Cinnamomum verum, sinonim C. zeylanicum) dhe lloje të quajtura shpesh “cassia” (p.sh. C. cassia/C. aromaticum, C. burmannii, C. loureiroi), të cilat mund të shfaqen në etiketë vetëm si “cinnamon”. Në suplemente zakonisht gjendet si pluhur i lëvores, si ekstrakt (p.sh. 4:1, 10:1 ose i standardizuar) dhe më rrallë si vaj esencial i lëvores ose i gjetheve, në kapsula, tableta, pluhur ose pika. Në kozmetikë përdoren kryesisht përbërës aromatikë të nxjerrë nga kanella, si vajra esencialë ose fraksione aromatike, në formula parfumimi dhe produkte trupi. Përbërja kimike ndryshon sipas specieve dhe pjesës së bimës; veçanërisht, llojet “cassia” mund të kenë përmbajtje më të lartë të kumarinës sesa Ceylon.
Ashwagandha është emri i zakonshëm për Withania somnifera, një shkurre e familjes Solanaceae, e njohur edhe si “winter cherry” në anglisht. Në suplemente përdoret kryesisht rrënja e tharë si pluhur, ose ekstrakt i rrënjës i përqendruar, shpesh i standardizuar sipas përmbajtjes së withanolideve. Lënda e parë mund të paraqitet si kapsulë, tabletë, pluhur për përzierje, ose si ekstrakt i lëngshëm, në varësi të specifikimit të prodhuesit. Në kozmetikë shfaqet si ekstrakt botanik i rrënjës, ku emërtimi INCI zakonisht është “Withania Somnifera Root Extract”, dhe mund të jetë i tretur në glicerinë, ujë ose vajra bartës. Në etiketim mund të gjendet edhe me emrin latin të bimës, ose me shënime që tregojnë raportin e ekstraktimit (p.sh. 5:1) dhe pjesën e përdorur (root).
Gymnema (Gymnema sylvestre) është një bimë ngjitëse tropikale nga familja Apocynaceae, e përdorur në suplemente kryesisht si pluhur gjetheje ose si ekstrakt i gjetheve. Në etiketim, lënda e parë shfaqet shpesh si “Gymnema sylvestre leaf extract” ose “Gymnema sylvestre extract”, me ekstrakte të standardizuara sipas përmbajtjes së acideve gymnemike. Përbërja e ekstrakteve ndryshon sipas metodës së nxjerrjes dhe raportit të ekstraktimit, ndaj produktet mund të kenë profile të ndryshme të përbërësve natyrorë të bimës. Në kozmetikë, përdoret si përbërës botanik nën emërtimin INCI “Gymnema Sylvestre Leaf Extract”, zakonisht në formula ujore ose me glikol, si pjesë e serumeve, kremrave dhe produkteve të kujdesit të lëkurës. Në suplemente, zakonisht gjendet në kapsula ose tableta, si ekstrakt i thatë ose pluhur bimore.
Tribulus terrestris është një bimë barishtore e familjes Zygophyllaceae, e njohur në literaturë botanike si “puncture vine”, me pjesë të përdorura në produkte që përfshijnë frutin, pjesët ajrore dhe rrënjën. Në suplemente ushqimore zakonisht gjendet si pluhur bime ose si ekstrakt i thatë, shpesh i standardizuar për përmbajtje saponinash steroidale (p.sh. furostanol glycosides) dhe ndonjëherë i deklaruar me përqindje të protodioscin-it, në varësi të pjesës së bimës dhe origjinës. Përbërja kimike e ekstrakteve mund të ndryshojë ndjeshëm sipas “chemotype”-it, metodës së ekstraktimit dhe standardizimit, ndaj në etiketë mund të shfaqen raporte ekstrakti (p.sh. DER) ose përqindje të fraksioneve. Në kozmetikë mund të haset si ekstrakt bimore për përdorim topik, i listuar me emërtim INCI sipas pjesës së bimës (p.sh. ekstrakt rrënje ose ekstrakt frut/kërcell). Në formulime, zakonisht kombinohet me ekstrakte të tjera botanike dhe bartës si maltodekstrina, ndërsa në produkte topike mund të jetë pjesë e serumeve, kremrave ose tonikëve me ekstrakte bimore.
Luleradhiqja - Dandelion (Taraxacum officinale) është një bimë barishtore shumëvjeçare e familjes Asteraceae, e njohur gjerësisht në Europë dhe më tej. Në suplemente përdoret zakonisht si ekstrakt bimor nga rrënja dhe/ose gjethet, i paraqitur si pluhur, kapsulë, tabletë ose tretësirë, me specifikime që ndryshojnë sipas pjesës së bimës dhe metodës së ekstraktimit. Në kozmetikë shfaqet si përbërës me emër INCI, më shpesh “Taraxacum Officinale Extract”, si edhe variante më të detajuara sipas pjesës së bimës (p.sh. ekstrakt nga rrënja ose nga pjesët ajrore). Ekstraktet mund të jenë ujore, glicerinike ose hidroalkoolike dhe përdoren në formula si serume, kremra, tonikë dhe produkte për kujdesin e skalpit. Përbërja natyrore e luleradhiqes përfshin një përzierje kompleksesh bimore si polifenole dhe laktona seskviterpenike, të cilat ndryshojnë sipas origjinës dhe standardizimit. Në etiketim, emërtimi shpesh shoqërohet me emrin latin të bimës për të saktësuar identitetin botanik.
Lulepasioni është emri i zakonshëm për Passiflora incarnata L., një bimë ngjitëse nga familja Passifloraceae, ku në suplemente përdoren kryesisht pjesët ajrore (herba). Në etiketim mund të shfaqet si bar i tharë i bluar, si ekstrakt i thatë ose si tinkturë/ekstrakt i lëngshëm, shpesh i përgatitur me përzierje ujë–etanol dhe i shprehur me raport ekstrakti (p.sh. DER) ose me ekuivalent bime të thatë. Përbërja e ekstrakteve ndryshon sipas pjesës së bimës dhe metodës së nxjerrjes, ndaj produktet mund të standardizohen sipas parametrave të prodhuesit. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt bimor me emërtim INCI, zakonisht në formula ujore ose hidroglikolike për produkte të fytyrës, trupit dhe flokëve. Mund të gjendet edhe si ekstrakt i frutit ose i lules, varësisht nga profili i formulës dhe deklarimi INCI. Në praktikë paraqitet si kapsulë, tabletë, pluhur për çaj, ose si pikatore për përdorim oral, si dhe si përbërës në kremra, serume dhe shampo.
Epimedium është emri i disa specieve të gjinisë Epimedium (Berberidaceae), të përdorura si lëndë bimore në suplemente ushqimore dhe, më rrallë, në kozmetikë. Në produkte gjendet zakonisht si pluhur i pjesëve ajrore ose si ekstrakt i përqendruar, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e icariinës (një flavonoid shënues), p.sh. 10% ose 20%. Për shkak të ndryshimeve mes specieve dhe metodave të ekstraktimit, etiketat mund të shënojnë “Epimedium spp.” ose një specie të caktuar, si Epimedium brevicornum, E. sagittatum apo E. grandiflorum. Në suplemente paraqitet kryesisht në kapsula ose tableta, si ekstrakt i thatë, ndonjëherë i kombinuar me botanike të tjera. Në kozmetikë mund të shfaqet si ekstrakt i gjetheve/kërcellit me emërtim INCI, i përdorur në formula me bazë ujore ose hidroglikolike.
