Pharmaceris
Duke u ngarkuar
Kategoritë
Sipas qëllimit
MARKA NË FOKUS
SVR
Markë franceze e dermokozmetikës, që ndërthur ekspertizën dermatologjike me inovacionin shkencor — pjesë e edicionit tonë të parë.
Zbulo markën →Markë franceze e dermokozmetikës, që ndërthur ekspertizën dermatologjike me inovacionin shkencor — pjesë e edicionit tonë të parë.
Zbulo markën →Produktet
Kërkime të ngjashme
Përbërës të lidhur
Berberina është një alkaloid izokinolinik me ngjyrë të verdhë, i pranishëm natyrshëm në disa bimë të gjinisë Berberis dhe në specie të tjera botanike. Në suplemente ushqimore zakonisht paraqitet si substancë e izoluar ose si kripë, më shpesh berberinë HCl, e standardizuar për përmbajtje të lartë berberine. Mund të gjendet edhe si pjesë e ekstrakteve bimore ku etiketa deklaron sasinë e berberinës ose përqindjen e standardizimit. Formatet tipike të përdorimit janë kapsula, tableta dhe pluhur, shpesh me dozë të deklaruar në miligramë për porcion ditor. Në kozmetikë mund të shfaqet si përbërës i veçantë ose i lidhur me burimin botanik, dhe në listat INCI mund të ndeshet edhe si “Berberine Chloride”. Për shkak të natyrës së saj si përbërje bimore e izoluar, emërtimi në etiketë mund të variojë mes “berberinë”, “berberinë HCl” dhe emërtimeve të ekstrakteve të rrënjës/lëvores që e furnizojnë atë.
Tribulus terrestris është një bimë barishtore e familjes Zygophyllaceae, e njohur në literaturë botanike si “puncture vine”, me pjesë të përdorura në produkte që përfshijnë frutin, pjesët ajrore dhe rrënjën. Në suplemente ushqimore zakonisht gjendet si pluhur bime ose si ekstrakt i thatë, shpesh i standardizuar për përmbajtje saponinash steroidale (p.sh. furostanol glycosides) dhe ndonjëherë i deklaruar me përqindje të protodioscin-it, në varësi të pjesës së bimës dhe origjinës. Përbërja kimike e ekstrakteve mund të ndryshojë ndjeshëm sipas “chemotype”-it, metodës së ekstraktimit dhe standardizimit, ndaj në etiketë mund të shfaqen raporte ekstrakti (p.sh. DER) ose përqindje të fraksioneve. Në kozmetikë mund të haset si ekstrakt bimore për përdorim topik, i listuar me emërtim INCI sipas pjesës së bimës (p.sh. ekstrakt rrënje ose ekstrakt frut/kërcell). Në formulime, zakonisht kombinohet me ekstrakte të tjera botanike dhe bartës si maltodekstrina, ndërsa në produkte topike mund të jetë pjesë e serumeve, kremrave ose tonikëve me ekstrakte bimore.
Valeriana (Valeriana officinalis L.) është një bimë barishtore shumëvjeçare; në produkte përdoret kryesisht rrënja dhe rizoma e tharë, e njohur në etiketim si “valerian root” ose Valerianae radix. Lënda bimore përpunohet zakonisht si pluhur i rrënjës, si ekstrakt i thatë ose ekstrakt hidroalkoolik, dhe mund të standardizohet sipas përbërësve karakteristikë si acidet valerenike. Në suplementet ushqimore gjendet shpesh në kapsula, tableta ose pika, vetëm ose në përzierje me ekstrakte të tjera bimore. Në kozmetikë mund të shfaqet si përbërës aromatik ose si ekstrakt bimor, me emërtim INCI të tipit Valeriana Officinalis Rhizome/Root Extract. Specia botanike dhe pjesa e përdorur janë të rëndësishme, sepse emri “valerian” mund të përdoret edhe për specie të tjera të gjinisë Valeriana.
Bifidobakteret (Bifidobacterium) janë baktere Gram‑pozitive, anaerobe, që i përkasin një gjinie të mikroorganizmave të pranishëm natyrshëm në traktin gastrointestinal të njeriut dhe të gjitarëve. Në suplemente ushqimore ato shfaqen zakonisht si kultura të gjalla të identifikuara në nivel specie dhe shpesh edhe në nivel strain-i, të deklaruara në etiketë me emërtim latin dhe numër/ kod strain-i. Për shkak të ndjeshmërisë ndaj oksigjenit dhe lagështisë, formatet e zakonshme janë kapsula ose pluhur me mbrojtje teknologjike (p.sh. matrica mbrojtëse ose mikroenkapsulim) dhe me deklarim të sasisë si CFU. Në kozmetikë, emri i gjinisë lidhet më shpesh me derivate të fermentimit, ku përdoren përbërës si Bifida Ferment Lysate ose filtrate të fermentit, pra materiale jo domosdoshmërisht me baktere të gjalla. Këto lëndë të fermentuara përdoren në formula ujore si serume, kremra dhe produkte për barrierën e lëkurës, zakonisht si përbërës bioteknologjikë të tretshëm në ujë. Në praktikë, “Bifidobacterium” në një listë përbërësish mund të nënkuptojë ose kulturë probiotike për përdorim oral, ose një derivat fermentimi për përdorim topik, ndaj forma e saktë varet nga deklarimi në etiketë.
Boronica e kuqe (cranberry) është fruti i bimës Vaccinium macrocarpon (Ericaceae), një kokërr e kuqe me shije të theksuar të thartë, e përdorur si ushqim dhe si lëndë e parë për suplemente. Në produkte gjendet si pluhur fruti i tharë, si koncentrat lëngu, ose si ekstrakt i frutit, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e polifenoleve, veçanërisht proantocianidinave (PAC), ku theksohen shpesh PAC të tipit A. Përbërja natyrore përfshin edhe antocianina, flavonole dhe acide organike, ndërsa përqendrimi i këtyre përbërësve ndryshon sipas kultivarit dhe mënyrës së përpunimit. Cranberry përdoret kryesisht në kapsula, tableta, pluhur për tretje, si dhe në forma të lëngshme; në kozmetikë mund të gjendet si ekstrakt fruti ose si përbërës aromatik në formula me origjinë bimore.
Lactobacillus është një gjini bakteresh të acidit laktik (LAB) që gjenden natyrshëm në ushqime të fermentuara dhe në mikrobiotën e njeriut. Në suplementet ushqimore përdoret zakonisht si kulturë probiotike e identifikuar saktë me gjini, specie dhe shpesh edhe me kodin e shtamit, ndërsa doza shprehet zakonisht në CFU (njësi formuese kolonish). Në vitet e fundit, shumë specie që më parë quheshin “Lactobacillus” janë riklasifikuar në gjini të reja (p.sh. Lactiplantibacillus, Lacticaseibacillus, Limosilactobacillus), ndaj në etiketa mund të shfaqen emërtime të vjetra dhe të reja për të njëjtat mikroorganizma. Në produkte, këto kultura paraqiten si pluhur i liofilizuar në kapsula, qese pluhuri ose tableta, shpesh të kombinuara me prebiotikë ose me shtame të tjera bakteriale. Në kozmetikë, termi “Lactobacillus” mund të shfaqet edhe si pjesë e fermentimeve ose filtrateve të fermentimit (INCI), ku materiali nuk është domosdoshmërisht kulturë e gjallë. Për shkak se “Lactobacillus” është një emërtim i gjerë në nivel gjinie, cilësia dhe karakteristikat e përbërësit varen nga specia dhe shtami i deklaruar në etiketë.
Epimedium është emri i disa specieve të gjinisë Epimedium (Berberidaceae), të përdorura si lëndë bimore në suplemente ushqimore dhe, më rrallë, në kozmetikë. Në produkte gjendet zakonisht si pluhur i pjesëve ajrore ose si ekstrakt i përqendruar, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e icariinës (një flavonoid shënues), p.sh. 10% ose 20%. Për shkak të ndryshimeve mes specieve dhe metodave të ekstraktimit, etiketat mund të shënojnë “Epimedium spp.” ose një specie të caktuar, si Epimedium brevicornum, E. sagittatum apo E. grandiflorum. Në suplemente paraqitet kryesisht në kapsula ose tableta, si ekstrakt i thatë, ndonjëherë i kombinuar me botanike të tjera. Në kozmetikë mund të shfaqet si ekstrakt i gjetheve/kërcellit me emërtim INCI, i përdorur në formula me bazë ujore ose hidroglikolike.
Acidi salicilik është një acid aromatik organik (2‑hidroksibenzoik) që gjendet natyrshëm në disa bimë dhe përdoret gjerësisht si përbërës funksional në kozmetikë. Në formulime shfaqet si pluhur kristalor dhe zakonisht tretet në faza të përshtatshme të formulës, duke u përdorur si acid i lirë ose si kripëra salicilati (p.sh. sodium salicylate, potassium salicylate, TEA‑salicylate). Në kujdesin e lëkurës përdoret në produkte leave‑on dhe rinse‑off, si xhel, serum, tonik, krem ose pastrues, ku përqendrimi shprehet zakonisht si “acid” (ekuivalent i acidit salicilik). Në kujdesin e flokëve mund të gjendet në shampo dhe produkte për skalpin. Në disa formulime mund të shërbejë edhe si konservues, sipas kushteve të lejuara rregullatore. Përzgjedhja e pH‑së dhe e sistemit tretës është pjesë e dizajnit të formulës për të ruajtur stabilitetin dhe përputhshmërinë me përbërës të tjerë.
Kurkuma është rizoma e tharë e Curcuma longa L. (familja Zingiberaceae), e njohur për ngjyrën e saj të verdhë-portokalli dhe aromën karakteristike. Në produkte ushqimore dhe suplemente përdoret si pluhur i rizomës ose si ekstrakt i standardizuar në kurkuminoide, ku përbërësi kryesor është kurkumina; në etiketim mund të shfaqet edhe si “curcumin”. Në ushqime mund të gjendet edhe si ngjyrues ushqimor me emërtimin E 100. Në kozmetikë përdoret si lëndë bimore e bluar ose si ekstrakt i rizomës, zakonisht në baza ujore, glicerinike ose vajore, dhe mund të jetë pjesë e formulave si maska, serume, kremra ose pastrues. Për shkak të pigmentit intensiv, formulimet shpesh synojnë stabilitetin e ngjyrës dhe minimizimin e njollosjes në tekstile. Në treg gjenden edhe forma të përqendruara të ekstraktit në pluhur për kapsula, tableta ose përzierje pluhurash.
Tërfili i kuq (Trifolium pratense L.) është një bimë barishtore e familjes së bishtajoreve (Fabaceae), me lule rozë të mbledhura në koka lulesh. Në suplemente përdoret zakonisht si ekstrakt bimor nga majat e lulëzuara ose nga lulet, shpesh i standardizuar për përmbajtjen e izoflavoneve (p.sh. biochanin A, formononetin, daidzein, genistein). Ekstraktet gjenden në kapsula, tableta, pluhur ose pika, dhe në etiketim mund të shfaqen si “Trifolium pratense extract” ose si ekstrakt i lules/gjetheve. Në kozmetikë përdoret si ekstrakt i lules ose i gjetheve, i deklaruar me emrin INCI, dhe mund të jetë në bazë ujore, glicerinike ose hidroalkoolike. Në formulime topike shfaqet në serume, kremra dhe produkte për lëkurën ose skalpin, zakonisht si pjesë e përzierjeve botanike. Përbërja e ekstraktit ndryshon sipas pjesës së bimës, metodës së nxjerrjes dhe standardizimit.
